Romuald Cabaj

Romuald Cabaj urodził się 10 maja 1921 roku w Nowym Sączu. Do 1939 roku mieszkał w tym mieście, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Szczawie Górnej, pracując w tartaku jako robotnik i pracownik kancelarii. Wiosną 1945 roku zdał maturę w liceum humanistycznym w Nowym Sączu, a następnie zamieszkał w Kamiennej Górze. W 1946 roku przeniósł się do Wrocławia i ukończył tam filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim.

Był prozaikiem, reportażystą i autorem słuchowisk radiowych. Od 1948 roku pracował jako redaktor wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia, a w latach 1950-1967 kierował jej redakcją literacką. Napisał około tysiąca audycji radiowych, powieści i opowiadań. Jego debiut prasowy przypadł na 1947 rok, a pierwszą książkę, „Balladę bolkowską”, opublikował w 1955 roku. Do jego utworów należą także „Prawdziwe nieprawdziwe” i „Trzebienie lasu”. Był członkiem Związku Literatów Polskich i opiekował się młodymi pisarzami. Zmarł 6 października 1968 roku we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Romuald Cabaj” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.