Tadeusz Friedrich

Tadeusz Friedrich urodził się 7 lipca 1903 roku w Nowym Sączu, gdzie ukończył szkołę powszechną i średnią. Szermierkę zaczął uprawiać w okresie gimnazjalnym. W 1920 roku wrócił do Polski i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1921-1934 reprezentował Lwowski Klub Szermierczy i Warszawiankę. Trzykrotnie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich, w 1924 roku jako rezerwowy. Zdobył drużynowe brązowe medale na igrzyskach w Amsterdamie i Los Angeles. W tej samej konkurencji wywalczył brąz na mistrzostwach świata w Liège w 1930 roku i w Warszawie w 1934 roku. W każdej broni zdobywał indywidualny tytuł mistrza Polski, łącznie dziewięć razy.

Karierę zawodniczą zakończył w 1936 roku z powodu dolegliwości kręgosłupa. Podczas powstania warszawskiego działał w formacjach cywilnych. Jesienią 1944 roku przeniósł się na stałe do Krakowa. Po wojnie uczestniczył w odbudowie polskiego sportu i reaktywowaniu Polskiego Związku Szermierczego, w którym pełnił m.in. funkcję kapitana sportowego. Trenował zawodników Budowlanych i Cracovii. Zmarł 10 października 1976 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Friedrich” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.