Ludwik Misky

Ludwik Misky, właściwie Ludwik de Delney Misky, urodził się 16 stycznia 1884 roku w Nowym Sączu. Pochodził z rodziny o węgierskich korzeniach osiadłej w Małopolsce. W 1902 roku zdał maturę w krakowskim Gimnazjum św. Jacka, a następnie studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Równolegle kształcił się na Wydziale Filozofii i Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Później studiował muzealnictwo w kilku europejskich miastach, między innymi w Paryżu, Berlinie i Wiedniu.

Po powrocie do Krakowa w 1907 roku pracował jako nauczyciel rysunku, a później jako inspektor i wizytator szkolny. Zajmował stanowiska w administracji szkolnej oraz publikował teksty i podręczniki dotyczące nauczania rysunku i organizacji szkolnictwa. Jako malarz tworzył pejzaże, portrety i martwe natury, a jako grafik wykorzystywał techniki metalowe i drzeworyt. Był także autorem ekslibrisów i kilimów. Do jego prac należą „Potok w śniegu” i „Pejzaż tatrzański”, przechowywane w Muzeum Narodowym w Krakowie. Był członkiem Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg” i otrzymał Złoty Krzyż Zasługi w 1936 roku. Zmarł w Krakowie 1 lutego 1938 roku.

Na podstawie artykułu „Ludwik Misky” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.