Juliusz Freisler

Juliusz Freisler urodził się 30 września 1909 roku w Nowym Sączu, w rodzinie robotniczo-kolejarskiej. W 1928 roku zdał maturę, a następnie ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Komorowie. W 1933 roku został podporucznikiem i rozpoczął służbę w 10 Pułku Piechoty w Łowiczu. Po wypadku podczas manewrów w 1935 roku, w którym stracił oko i poważnie uszkodził prawą rękę, pozostał w wojsku jako oficer administracyjny. Później wrócił do służby liniowej. W 1938 roku mianowano go porucznikiem, a następnie przeniesiono do korpusu oficerów zdrowia.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku Freisler dowodził kompanią karabinów maszynowych Batalionu Stołecznego w obronie Warszawy. 24 września brał udział w wypadzie w rejonie Bliznego. Uznano go wówczas za poległego i pośmiertnie awansowano na kapitana, jednak został ciężko ranny i przeżył. W marcu 1945 roku rozmawiał z nim Ludwik Głowacki. Freisler zmarł w 1945 roku; Wikidane wskazują Blizne jako miejsce jego śmierci. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari i Złoty Krzyż Zasługi. Jego rodzinny dom w Nowym Sączu służył jako punkt kontaktowy dla kurierów Armii Krajowej.

Na podstawie artykułu „Juliusz Freisler” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.