Bronisław Pieracki

Bronisław Wilhelm Pieracki urodził się 28 maja 1895 roku w Gorlicach, a dzieciństwo i młodość spędził w Nowym Sączu. Uczył się w tamtejszym I Gimnazjum Filologicznym, a w 1913 roku ukończył szkołę oficerską Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w piechocie, był dowódcą kompanii i batalionu, a w 1915 roku został ciężko ranny. Podczas obrony Lwowa w latach 1918-1919 dowodził oddziałami na kilku odcinkach. W Wojsku Polskim osiągnął stopień pułkownika dyplomowanego piechoty.

Po przewrocie majowym należał do bliskich współpracowników Józefa Piłsudskiego i członków grupy pułkowników. Był posłem na Sejm z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, II zastępcą szefa Sztabu Generalnego oraz sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W latach 1930-1931 pełnił funkcję wicepremiera, a następnie ministra bez teki. Od czerwca 1931 do śmierci kierował Ministerstwem Spraw Wewnętrznych. Został zabity 15 czerwca 1934 roku w Warszawie przez Hryhorija Maciejkę, członka Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.

Na podstawie artykułu „Bronisław Pieracki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.